گزارش یک مورد SCC متعدد و پیشرفته اندامهای تحتانی ثانویه به : Epidrmolysis bullosa  
در مرد 25 ساله:

(نحوه تشخیص و اداره کارسینوم پرخطر پوستی)

مقدمه:

Epidrmolysis bullosa(E.B)   شامل یک گروه نادر از بیماریهای ارثی است که با بافت اپیتلیالی شکننده همراه با تاول و فرسایش ناشی از ترومای مختصر مشخص میشود.

بر اساس سطح فراساختاری شکل جدار بازال اپیدرمالی تاول ها، E.Bبه 4 نوع تقسیم بندی میشود:

1.      ساده simplex: شایعترین نوع E.B است که با تاول های پوستی لوکالیزه و یا ژنرالیزه بدون اسکار بهبود می یابد.

2.      Junctional E.B: تاول های پوستی مخاطی که اسکار بر جای می گذارند.نوع شدید ژنرالیزه تاول های موکوکوتانئوس وسیع در زمان تولد ظاهر میشود و کشنده می باشد.

3.      Dystrophic E.B: تاول های پوستی مخاطی که بصورت اسکار یا میلیا بهبود می یابدو در نوع شدید مغلوب در ابتدای تولد ظاهر میشود.

4.      Kindler Syndrome(KS): نوع اتوزومال مغلوب E.B است که با تاول ، حساسیت به نور و آتروفی پوستی وسیع همراه است. در زمان تولد یا اوایل دوره رشد ظاهر میشود که تاول ها ناشی از ضربه بوده و عمدتا اعضاء را درگیر میکند و بهبود آن با تغییرات آتروفیک است .

تظاهرات غیر پوستی شایع در انواع شدید زیرگروه های E.B شامل ؛ آنومالی های مو و ناخن ، تاول های داخل دهان و اسکار ، مشکلات دندانی ، تنگی مری، آنومالی های ادراری تناسلی، عفونت های پوستی ، سپسیس، سوء تغذیه ، کم خونی و SCC  که همراه با موربیدیته و مرگ و میر قابل توجه می باشند.

سرطان پوست SCC (دومین سرطان شایع انسانی، در تمامی نژادها و قوم ها رخ می دهد ولی اغلب در افراد با پوست روشن که به اشعه آفتاب حساس هستند بیشتر است)عارضه شایع و علت منجر به مرگ انواع زیرگروه های E.B میباشد.احتمال آن بیشتر برای E.Bدیستروفیک مغلوب است. SCC معمولا در اوایل بزرگسالی روی زخم مزمن و یا اسکار بوجود می آید و با دوره تهاجمی با احتمال بالائی از عود و متاستاز بعد از اکسزیون جراحی می باشد. در بیماران E.B اتوزومال مغلوب شدید ژنرالیزه، احتمال SCC  تا سن 55 سالگی بیشتر از 90% است که احتمال مرگ ناشی از متاستاز آن تا همین سن تقریبا 80% می باشد.

امکان درمان کامل SCC  پوستی اغلب لوکالیزه است.متاستاز لوکورژیونال یا دوردست در کمتر از 1 تا 5% موارد می باشد. تخمین زده میشود که مرگ های ناشی از SCC پوست در ایالت های مرکزی و جنوبی آمریکا بیشتر از مرگ های ناشی از ملانوم ، لوکمی، لنفوم غیرهوچکین، سرطان های کلیه و مثانه است.

بنظر طیف وسیعی از فاکتورهای هیستوپاتولوژیک و کلینیکی بعنوان اندیکاتورهای افزایش احتمال عود و متاستاز SCC  پوستی هستند از جمله ؛ محل ، اندازه،ضخامت ،وضعیت(اولیه/عود) تومور، وجود علائم نورولوژیک.

درمان :

·         اکسزیون اولیه و تهاجمی ، اولین خط درمان SCC جلدی است که به 3 گونه ؛ Mohs, ,CCPDMA و اکسزیون جراحی مرسوم  (روش های درمانی که فرصتی برای گسترش لبه های بافت فراهم کند همانند: cryosurgery,electrodesicction,curettage,photodynamic پیشنهاد نمیشود.)

·         رادیاسیون ؛ برای نجات یا درمان تسکینی در زمان هائی که جراحی میسر نیست، بکار می رود. بعلت احتمال عود موضعی بالائی دارد و پتانسیل تاثیرات طولانی مدت مضر،بطور روتین بعنوان تنها درمان در SCC جلدی پرخطر بکار نمیرود.استفاده از آن در بیماران بالای 60 سال که کاندید جراحی نیستند ، مناسب است و یا برای درمان تسکینی که بصورت ترکیبی با جراحی بکار میرود. ممکنست رادیاسیون را بعنوان درمان ادجوانت جهت کاهش احتمال عود موضعی بعد از جراحی با لبه های پاک بکار برد.

·         کموتراپی؛در بیماران با بیماری متاستاتیک یا پیشرفته موضعی که جراحی یا رادیاسیون برایشان موثر نیست، کاندید کموتراپی هستند.

BCC اغلب در بیماران E.B ساده شدید ژنرالیزه (Dowling-Meara) رخ می دهد.

بیماران E.B اتوزومال مغلوب شدید ژنرالیزه همچنین ممکنست در خطر ملانوم در کودکی باشند.

 

معرفی بیمار:

پسر 24 ساله مورد شناخته شده E.B که مرداد 94 بدلیل SCC اندام تحتانی راست تحت آمپوتاسیون از بالای زانو قرار گرفته است.اکنون با ضایعه اولسراتیو ساق پای چپ مراجعه کرده است که بیوپسی و نتیجه IHC آن : SCC می باشد.

لنف نود اینگوینال دارد که در سونوگرافی دارای کورتکس ضخیم و نمای پاتولوژیک می باشد.

CTScan شکم و لگن منفی و CXR ضایعه پاتولوژیک واضحی ندارد.

سئوال از تومور بورد:  plan درمانی در مراکز دیگر آمپوتاسیون بعلاوه لنف نود دیسکسیون بوده است.plan درمانی برای این بیمار چیست؟چگونه میتوان کیفیت زندگی بیمار را به بهترین نحو حفظ نمود؟  

مذاکرات تومور بورد:

عضلات ساق پا تحلیل رفته است و زخم روی پوست بنظر انفیلتره است و بعید بنظر می رسد بتوان با پریوست سالم زخم را برداشت . وجود آدنوپاتی رزکسیون زخم را زیر سوال میبرد.

آیا ترمیم زخم خوب است ؟

آیا با سونوگرافی میتوان ماهیت لنف نود که آیا بدخیم است و یا التهابی تشخیص داد؟ بله .اگر لنف نود بدخیم نیست و التهابی می باشد میتوان آمپوتاسیون نمود خطر در مورد استامپ است و کف پا هم sore دارد . ضایعه روی پریوست است و استامپ آمپوتاسیون خوب ترمیم نمیشود. برای برداشتن پریوست باید روی استخوان پوشیده شود و امکان گرافت وجود ندارد و فلپ بصورت پوستریور بیاوریم و ریسک عارضه استامپ کمتر شود در اینصورت میتوانیم ضایعه روی پریوست را برداریم ولی امکان گرافت و یا فلپ بسیار ضعیف و همراه با موربیدیته است.

اظهارات کلی:

نمونه های مشابه در سال های گذشته با رادیوتراپی قابل کنترل بوده اند و همچنین در برخی موارد زخم سطحی با پماد 5FU پاسخ درمانی مناسبی وجود داشته است ولی در زخم های عمقی موثر نبوده است.

بیماری زمینه ای بدتر از زخم است و اقدام curative  دارای موربیدیتی بالائی است . آمپوتاسیون موربیدیتی بالا و کیفیت زندگی پائینی دارد.

 

تفسیر آسیب شناسی: در بیوپسی incisional بعمل آمده دو تشخیص را مطرح کرده اند یکی SCC  و دیگری آنژیوسارکوم . که در IHC :P63 و دیگر تومرمارکرها منفی بوده است و بنابراین SCCتائید شده است.

 

تفسیر رادیولوژی: در استامپ آمپوتاسیون ضایعه انفیلتراتیو وجود دارد که چربی زیرجلدی را درگیر کرده است و تا سطح استخوان تیبیا و چسبیده به آن آمده است.آدنوپاتی اینگوینال واضحا درگیر است ولی گسترده نشده است و به سمت داخل لگن درگیری وجود ندارد.  زانو کاملا کنتراکته است.

 

نتیجه گیری و توصیه در مورد این بیمار :

رادیوتراپی زخم 


منابع

 epidermolysis bullosa epidermolysis bullosa epidermolysis bullosaE


Fine JD, Eady RA, Bauer EA, et al. The classification of inherited epidermolysis bullosa (EB): Report of the Third International Consensus Meeting on Diagnosis and Classification of EB. J Am Acad Dermatol 2008; 58:931.

Bruckner-Tuderman L, McGrath JA, Robinson EC, Uitto J. Progress in Epidermolysis bullosa research: summary of DEBRA International Research Conference 2012. J Invest Dermatol 2013; 133:2121.

Uitto J, Richard G. Progress in epidermolysis bullosa: genetic classification and clinical implications. Am J Med Genet C Semin Med Genet 2004; 131C:61.

Di Salvio M, Piccinni E, Di Zenzo G, et al. Diverse TGF-beta signaling in fibroblasts from phenotypically discordant monozygotic twins with recessive dystrophic epidermolysis bullosa. J Invest Dermatol 2012; 132:S90.

Küttner V, Mack C, Rigbolt KT, et al. Global remodelling of cellular microenvironment due to loss of collagen VII. Mol Syst Biol 2013; 9:657.

Fine JD. Inherited epidermolysis bullosa. Orphanet J Rare Dis 2010; 5:12.

Fine JD, Johnson LB, Suchindran C, et al. The National Epidermolysis bullosa registry. In: Epidermolysis bullosa: Clinical, epidemiologic, and laboratory findings of the National Epidermolysis Bullosa Registry, Fine JD, Bauer EA, McGuire J, Moshell A (Eds), The Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999.

Fine JD. Epidemiology of Inherited Epidermolysis Bullosa Based on Incidence and Prevalence Estimates From the National Epidermolysis Bullosa Registry. JAMA Dermatol 2016; 152:1231.

Kelly-Mancuso G, Kopelan B, Azizkhan RG, Lucky AW. Junctional epidermolysis bullosa incidence and survival: 5-year experience of the Dystrophic Epidermolysis Bullosa Research Association of America (DebRA) nurse educator, 2007 to 2011. Pediatr Dermatol 2014; 31:159.

Kho YC, Rhodes LM, Robertson SJ, et al. Epidemiology of epidermolysis bullosa in the antipodes: the Australasian Epidermolysis Bullosa Registry with a focus on Herlitz junctional epidermolysis bullosa. Arch Dermatol 2010; 146:635.

McKenna KE, Walsh MY, Bingham EA. Epidermolysis bullosa in Northern Ireland. Br J Dermatol 1992; 127:318.

Browne F, Heagerty AHM, Martinez A, et al. The epidemiology of epidermolysis bullosa in the U.K.: A 9-year study. Br J Dermatol 2011; 165 (Suppl 1):8.

Horn HM, Priestley GC, Eady RA, Tidman MJ. The prevalence of epidermolysis bullosa in Scotland. Br J Dermatol 1997; 136:560.

Fine JD, Bruckner-Tuderman L, Eady RA, et al. Inherited epidermolysis bullosa: updated recommendations on diagnosis and classification. J Am Acad Dermatol 2014; 70:1103.

Abu Sa'd J, Indelman M, Pfendner E, et al. Molecular epidemiology of hereditary epidermolysis bullosa in a Middle Eastern population. J Invest Dermatol 2006; 126:777.

Has C, Spartà G, Kiritsi D, et al. Integrin α3 mutations with kidney, lung, and skin disease. N Engl J Med 2012; 366:1508.

Ciubotaru D, Bergman R, Baty D, et al. Epidermolysis bullosa simplex in Israel: clinical and genetic features. Arch Dermatol 2003; 139:498.

Groves RW, Liu L, Dopping-Hepenstal PJ, et al. A homozygous nonsense mutation within the dystonin gene coding for the coiled-coil domain of the epithelial isoform of BPAG1 underlies a new subtype of autosomal recessive epidermolysis bullosa simplex. J Invest Dermatol 2010; 130:1551.

García M, Santiago JL, Terrón A, et al. Two novel recessive mutations in KRT14 identified in a cohort of 21 Spanish families with epidermolysis bullosa simplex. Br J Dermatol 2011; 165:683.

Pigors M, Kiritsi D, Krümpelmann S, et al. Lack of plakoglobin leads to lethal congenital epidermolysis bullosa: a novel clinico-genetic entity. Hum Mol Genet 2011; 20:1811.

Lane EB, McLean WH. Keratins and skin disorders. J Pathol 2004; 204:355.

Yiasemides E, Trisnowati N, Su J, et al. Clinical heterogeneity in recessive epidermolysis bullosa due to mutations in the keratin 14 gene, KRT14. Clin Exp Dermatol 2008; 33:689.

Rugg EL, Rachet-Préhu MO, Rochat A, et al. Donor splice site mutation in keratin 5 causes in-frame removal of 22 amino acids of H1 and 1A rod domains in Dowling-Meara epidermolysis bullosa simplex. Eur J Hum Genet 1999; 7:293.

Kim E, Harris A, Hyland V, Murrell D. Digenic Inheritance in Epidermolysis Bullosa Simplex involving two novel mutations in KRT5 and KRT14. Br J Dermatol 2016.

Padalon-Brauch G, Ben Amitai D, Vodo D, et al. Digenic inheritance in epidermolysis bullosa simplex. J Invest Dermatol 2012; 132:2852.

Wertheim-Tysarowska K, Sota J, Kutkowska-Kaźmierczak A, et al. Coexistence of KRT14 and KRT5 mutations in a Polish patient with epidermolysis bullosa simplex. Br J Dermatol 2014; 170:468.

Sørensen CB, Ladekjaer-Mikkelsen AS, Andresen BS, et al. Identification of novel and known mutations in the genes for keratin 5 and 14 in Danish patients with epidermolysis bullosa simplex: correlation between genotype and phenotype. J Invest Dermatol 1999; 112:184.

Kang TW, Lee JS, Kim SE, et al. Novel and recurrent mutations in Keratin 5 and 14 in Korean patients with Epidermolysis bullosa simplex. J Dermatol Sci 2010; 57:90.

Rugg EL, Horn HM, Smith FJ, et al. Epidermolysis bullosa simplex in Scotland caused by a spectrum of keratin mutations. J Invest Dermatol 2007; 127:574.

Müller FB, Küster W, Wodecki K, et al. Novel and recurrent mutations in keratin KRT5 and KRT14 genes in epidermolysis bullosa simplex: implications for disease phenotype and keratin filament assembly. Hum Mutat 2006; 27:719.

Werner NS, Windoffer R, Strnad P, et al. Epidermolysis bullosa simplex-type mutations alter the dynamics of the keratin cytoskeleton and reveal a contribution of actin to the transport of keratin subunits. Mol Biol Cell 2004; 15:990.

Bauer JW, Rouan F, Kofler B, et al. A compound heterozygous one amino-acid insertion/nonsense mutation in the plectin gene causes epidermolysis bullosa simplex with plectin deficiency. Am J Pathol 2001; 158:617.

Cummins RE, Klingberg S, Wesley J, et al. Keratin 14 point mutations at codon 119 of helix 1A resulting in different epidermolysis bullosa simplex phenotypes. J Invest Dermatol 2001; 117:1103.

McMillan JR, Akiyama M, Rouan F, et al. Plectin defects in epidermolysis bullosa simplex with muscular dystrophy. Muscle Nerve 2007; 35:24.

Schara U, Tücke J, Mortier W, et al. Severe mucous membrane involvement in epidermolysis bullosa simplex with muscular dystrophy due to a novel plectin gene mutation. Eur J Pediatr 2004; 163:218.

Koss-Harnes D, Høyheim B, Anton-Lamprecht I, et al. A site-specific plectin mutation causes dominant epidermolysis bullosa simplex Ogna: two identical de novo mutations. J Invest Dermatol 2002; 118:87.

Charlesworth A, Gagnoux-Palacios L, Bonduelle M, et al. Identification of a lethal form of epidermolysis bullosa simplex associated with a homozygous genetic mutation in plectin. J Invest Dermatol 2003; 121:1344.

Gostyńska KB, Nijenhuis M, Lemmink H, et al. Mutation in exon 1a of PLEC, leading to disruption of plectin isoform 1a, causes autosomal-recessive skin-only epidermolysis bullosa simplex. Hum Mol Genet 2015; 24:3155.

Jonkman MF, Pasmooij AM, Pasmans SG, et al. Loss of desmoplakin tail causes lethal acantholytic epidermolysis bullosa. Am J Hum Genet 2005; 77:653.

South AP. Plakophilin 1: an important stabilizer of desmosomes. Clin Exp Dermatol 2004; 29:161.

Sprecher E, Molho-Pessach V, Ingber A, et al. Homozygous splice site mutations in PKP1 result in loss of epidermal plakophilin 1 expression and underlie ectodermal dysplasia/skin fragility syndrome in two consanguineous families. J Invest Dermatol 2004; 122:647.

Whittock NV, Haftek M, Angoulvant N, et al. Genomic amplification of the human plakophilin 1 gene and detection of a new mutation in ectodermal dysplasia/skin fragility syndrome. J Invest Dermatol 2000; 115:368.

McGrath JA, McMillan JR, Shemanko CS, et al. Mutations in the plakophilin 1 gene result in ectodermal dysplasia/skin fragility syndrome. Nat Genet 1997; 17:240.

Vahlquist A, Virtanen M, Hellström-Pigg M, et al. A Scandinavian case of skin fragility, alopecia and cardiomyopathy caused by DSP mutations. Clin Exp Dermatol 2014; 39:30.

Smith FJ, Wilson NJ, Moss C, et al. Compound heterozygous mutations in desmoplakin cause skin fragility and woolly hair. Br J Dermatol 2012; 166:894.

McGrath JA, Mellerio JE. Ectodermal dysplasia-skin fragility syndrome. Dermatol Clin 2010; 28:125.

Boyce AE, McGrath JA, Techanukul T, et al. Ectodermal dysplasia-skin fragility syndrome due to a new homozygous internal deletion mutation in the PKP1 gene. Australas J Dermatol 2012; 53:61.

Sprecher E. Epidermolysis bullosa simplex. Dermatol Clin 2010; 28:23.

Prodinger C, Diem A, Bauer JW, Laimer M. . Hautarzt 2016; 67:806.

Charlesworth A, Chiaverini C, Chevrant-Breton J, et al. Epidermolysis bullosa simplex with PLEC mutations: new phenotypes and new mutations. Br J Dermatol 2013; 168:808.

Walker GD, Woody M, Orrin E, et al. Epidermolysis Bullosa with Pyloric Atresia and Significant Urologic Involvement. Pediatr Dermatol 2017; 34:e61.

Lu W, Miyazaki K, Mizushima H, Nemoto N. Immunohistochemical distribution of laminin-5 gamma2 chain and its developmental change in human embryonic and foetal tissues. Histochem J 2001; 33:629.

Miosge N, Kluge JG, Studzinski A, et al. In situ-RT-PCR and immunohistochemistry for the localisation of the mRNA of the alpha 3 chain of laminin and laminin-5 during human organogenesis. Anat Embryol (Berl) 2002; 205:355.

Tuori A, Uusitalo H, Burgeson RE, et al. The immunohistochemical composition of the human corneal basement membrane. Cornea 1996; 15:286.

Hamill KJ, Paller AS, Jones JC. Adhesion and migration, the diverse functions of the laminin alpha3 subunit. Dermatol Clin 2010; 28:79.

Varki R, Sadowski S, Pfendner E, Uitto J. Epidermolysis bullosa. I. Molecular genetics of the junctional and hemidesmosomal variants. J Med Genet 2006; 43:641.

Kiritsi D, Kern JS, Schumann H, et al. Molecular mechanisms of phenotypic variability in junctional epidermolysis bullosa. J Med Genet 2011; 48:450.

Messingham KA, Aust S, Helfenberger J, et al. Autoantibodies to Collagen XVII Are Present in Parkinson's Disease and Localize to Tyrosine-Hydroxylase Positive Neurons. J Invest Dermatol 2016; 136:721.

Claudepierre T, Manglapus MK, Marengi N, et al. Collagen XVII and BPAG1 expression in the retina: evidence for an anchoring complex in the central nervous system. J Comp Neurol 2005; 487:190.

Jonkman MF, Pasmooij AM. Revertant mosaicism--patchwork in the skin. N Engl J Med 2009; 360:1680.

Pasmooij AM, Nijenhuis M, Brander R, Jonkman MF. Natural gene therapy may occur in all patients with generalized non-Herlitz junctional epidermolysis bullosa with COL17A1 mutations. J Invest Dermatol 2012; 132:1374.

Jonkman MF, Scheffer H, Stulp R, et al. Revertant mosaicism in epidermolysis bullosa caused by mitotic gene conversion. Cell 1997; 88:543.

Pasmooij AM, Pas HH, Deviaene FC, et al. Multiple correcting COL17A1 mutations in patients with revertant mosaicism of epidermolysis bullosa. Am J Hum Genet 2005; 77:727.

Pulkkinen L, Rouan F, Bruckner-Tuderman L, et al. Novel ITGB4 mutations in lethal and nonlethal variants of epidermolysis bullosa with pyloric atresia: missense versus nonsense. Am J Hum Genet 1998; 63:1376.

Schumann H, Kiritsi D, Pigors M, et al. Phenotypic spectrum of epidermolysis bullosa associated with α6β4 integrin mutations. Br J Dermatol 2013; 169:115.

DiPersio CM, Hodivala-Dilke KM, Jaenisch R, et al. alpha3beta1 Integrin is required for normal development of the epidermal basement membrane. J Cell Biol 1997; 137:729.

McLean WH, Irvine AD, Hamill KJ, et al. An unusual N-terminal deletion of the laminin alpha3a isoform leads to the chronic granulation tissue disorder laryngo-onycho-cutaneous syndrome. Hum Mol Genet 2003; 12:2395.

Figueira EC, Crotty A, Challinor CJ, et al. Granulation tissue in the eyelid margin and conjunctiva in junctional epidermolysis bullosa with features of laryngo-onycho-cutaneous syndrome. Clin Exp Ophthalmol 2007; 35:163.

Barzegar M, Mozafari N, Kariminejad A, et al. A new homozygous nonsense mutation in LAMA3A underlying laryngo-onycho-cutaneous syndrome. Br J Dermatol 2013; 169:1353.

Fassihi H, Wessagowit V, Ashton GH, et al. Complete paternal uniparental isodisomy of chromosome 1 resulting in Herlitz junctional epidermolysis bullosa. Clin Exp Dermatol 2005; 30:71.

Natsuga K, Nishie W, Arita K, et al. Complete paternal isodisomy of chromosome 17 in junctional epidermolysis bullosa with pyloric atresia. J Invest Dermatol 2010; 130:2671.

Castori M, Floriddia G, Pisaneschi E, et al. Complete maternal isodisomy causing reduction to homozygosity for a novel LAMB3 mutation in Herlitz junctional epidermolysis bullosa. J Dermatol Sci 2008; 51:58.

Stoevesandt J, Borozdin W, Girschick G, et al. Lethal junctional epidermolysis bullosa with pyloric atresia due to compound heterozygosity for two novel mutations in the integrin β4 gene. Klin Padiatr 2012; 224:8.

Laimer M, Lanschuetzer CM, Diem A, Bauer JW. Herlitz junctional epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:55.

Wright JT. Oral manifestations in the epidermolysis bullosa spectrum. Dermatol Clin 2010; 28:159.

Fine JD, Mellerio JE. Extracutaneous manifestations and complications of inherited epidermolysis bullosa: part I. Epithelial associated tissues. J Am Acad Dermatol 2009; 61:367.

Laimer M. Ear, nose and throat complications. In: Life with Epidermolysis Bullosa (EB): Etiology, diagnosis, multidisciplinary care and therapy, Fine JD, Hintner H (Eds), Springer Wien, New York 2008.

Fine JD. Other internal complications. In: Life with Epidermolysis Bullosa (EB): Etiology, diagnosis, multidisciplinary care and therapy, Fine JD, Hintner H (Eds), Springer Wien, New York 2008.

Fine JD, Johnson LB, Weiner M, Suchindran C. Cause-specific risks of childhood death in inherited epidermolysis bullosa. J Pediatr 2008; 152:276.

Fine JD. Premature death in EB. In: Life with Epidermolysis Bullosa (EB): Etiology, Diagnosis, Multidisciplinary Care and Therapy, Fine JD, Hintner H. (Eds), Springer, New York 2008. p.197.

Fine JD. Squamous cell carcinoma and junctional epidermolysis bullosa. J Am Acad Dermatol 2012; 66:856.

Hashimoto I, Schnyder UW, Anton-Lamprecht I. Epidermolysis bullosa hereditaria with junctional blistering in an adult. Dermatologica 1976; 152:72.

Hintner H, Wolff K. Generalized atrophic benign epidermolysis bullosa. Arch Dermatol 1982; 118:375.

Darling TN, Bauer JW, Hintner H, Yancey KB. Generalized atrophic benign epidermolysis bullosa. Adv Dermatol 1997; 13:87.

Jonkman MF, de Jong MC, Heeres K, et al. Generalized atrophic benign epidermolysis bullosa. Either 180-kd bullous pemphigoid antigen or laminin-5 deficiency. Arch Dermatol 1996; 132:145.

Yancey KB, Hintner H. Non-herlitz junctional epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:67.

Fine JD, Johnson LB, Weiner M, Suchindran C. Tracheolaryngeal complications of inherited epidermolysis bullosa: cumulative experience of the national epidermolysis bullosa registry. Laryngoscope 2007; 117:1652.

Yamada Y, Dekio S, Jidoi J, et al. Epidermolysis bullosa atrophicans generalisata mitis--report of a case with renal dysfunction. J Dermatol 1990; 17:690.

Mallipeddi R, Keane FM, McGrath JA, et al. Increased risk of squamous cell carcinoma in junctional epidermolysis bullosa. J Eur Acad Dermatol Venereol 2004; 18:521.

Yuen WY, Jonkman MF. Risk of squamous cell carcinoma in junctional epidermolysis bullosa, non-Herlitz type: report of 7 cases and a review of the literature. J Am Acad Dermatol 2011; 65:780.

Varki R, Sadowski S, Uitto J, Pfendner E. Epidermolysis bullosa. II. Type VII collagen mutations and phenotype-genotype correlations in the dystrophic subtypes. J Med Genet 2007; 44:181.

Bruckner-Tuderman L. Dystrophic epidermolysis bullosa: pathogenesis and clinical features. Dermatol Clin 2010; 28:107.

Dang N, Murrell DF. Mutation analysis and characterization of COL7A1 mutations in dystrophic epidermolysis bullosa. Exp Dermatol 2008; 17:553.

van den Akker PC, Jonkman MF, Rengaw T, et al. The international dystrophic epidermolysis bullosa patient registry: an online database of dystrophic epidermolysis bullosa patients and their COL7A1 mutations. Hum Mutat 2011; 32:1100.

COL7A1 homepage.Leiden Open Variation Database (LOVD). grenada.lumc.nl/LOVD2/mendelian_genes/home.php?select_db=COL7A1 (Accessed on November 28, 2012).

COL7A1 gene variants database www.col7.info (Accessed on November 28, 2012).

Vahidnezhad H, Youssefian L, Zeinali S, et al. Dystrophic Epidermolysis Bullosa: COL7A1 Mutation Landscape in a Multi-Ethnic Cohort of 152 Extended Families with High Degree of Customary Consanguineous Marriages. J Invest Dermatol 2017; 137:660.

Christiano AM, Anhalt G, Gibbons S, et al. Premature termination codons in the type VII collagen gene (COL7A1) underlie severe, mutilating recessive dystrophic epidermolysis bullosa. Genomics 1994; 21:160.

Christiano AM, Greenspan DS, Hoffman GG, et al. A missense mutation in type VII collagen in two affected siblings with recessive dystrophic epidermolysis bullosa. Nat Genet 1993; 4:62.

van den Akker PC, Mellerio JE, Martinez AE, et al. The inversa type of recessive dystrophic epidermolysis bullosa is caused by specific arginine and glycine substitutions in type VII collagen. J Med Genet 2011; 48:160.

Chiaverini C, Charlesworth AV, Youssef M, et al. Inversa dystrophic epidermolysis bullosa is caused by missense mutations at specific positions of the collagenic domain of collagen type VII. J Invest Dermatol 2010; 130:2508.

Fine JD. Musculoskeletal deformities. In: Life with Epidermolysis Bullosa (EB): Etiology, diagnosis, multidisciplinary care and therapy, Fine JD, Hintner H (Eds), Springer Wien, New York 2008.

Fine JD, Mellerio JE. Extracutaneous manifestations and complications of inherited epidermolysis bullosa: part II. Other organs. J Am Acad Dermatol 2009; 61:387.

Fine JD, Johnson LB, Weiner M, et al. Epidermolysis bullosa and the risk of life-threatening cancers: the National EB Registry experience, 1986-2006. J Am Acad Dermatol 2009; 60:203.

Rizzo C, Anandasabapathy N, Walters RF, et al. Pretibial epidermolysis bullosa. Dermatol Online J 2008; 14:26.

Brick K, Hand JL, Frankel AS, et al. Epidermolysis bullosa pruriginosa: further clarification of the phenotype. Pediatr Dermatol 2012; 29:732.

Lai-Cheong JE, McGrath JA. Kindler syndrome. Dermatol Clin 2010; 28:119.

D'Souza MA, Kimble RM, McMillan JR. Kindler syndrome pathogenesis and fermitin family homologue 1 (kindlin-1) function. Dermatol Clin 2010; 28:115.

Siegel DH, Ashton GH, Penagos HG, et al. Loss of kindlin-1, a human homolog of the Caenorhabditis elegans actin-extracellular-matrix linker protein UNC-112, causes Kindler syndrome. Am J Hum Genet 2003; 73:174.

Meves A, Stremmel C, Gottschalk K, Fässler R. The Kindlin protein family: new members to the club of focal adhesion proteins. Trends Cell Biol 2009; 19:504.

Lai-Cheong JE, Parsons M, McGrath JA. The role of kindlins in cell biology and relevance to human disease. Int J Biochem Cell Biol 2010; 42:595.

Has C, Wessagowit V, Pascucci M, et al. Molecular basis of Kindler syndrome in Italy: novel and recurrent Alu/Alu recombination, splice site, nonsense, and frameshift mutations in the KIND1 gene. J Invest Dermatol 2006; 126:1776.

Lai-Cheong JE, Tanaka A, Hawche G, et al. Kindler syndrome: a focal adhesion genodermatosis. Br J Dermatol 2009; 160:233.

Zhou C, Song S, Zhang J. A novel 3017-bp deletion mutation in the FERMT1 (KIND1) gene in a Chinese family with Kindler syndrome. Br J Dermatol 2009; 160:1119.

Has C, Yordanova I, Balabanova M, et al. A novel large FERMT1 (KIND1) gene deletion in Kindler syndrome. J Dermatol Sci 2008; 52:209.

Lai-Cheong JE, Ussar S, Arita K, et al. Colocalization of kindlin-1, kindlin-2, and migfilin at keratinocyte focal adhesion and relevance to the pathophysiology of Kindler syndrome. J Invest Dermatol 2008; 128:2156.

Larjava H, Plow EF, Wu C. Kindlins: essential regulators of integrin signalling and cell-matrix adhesion. EMBO Rep 2008; 9:1203.

Calderwood DA. Talin controls integrin activation. Biochem Soc Trans 2004; 32:434.

Kloeker S, Major MB, Calderwood DA, et al. The Kindler syndrome protein is regulated by transforming growth factor-beta and involved in integrin-mediated adhesion. J Biol Chem 2004; 279:6824.

Ussar S, Moser M, Widmaier M, et al. Loss of Kindlin-1 causes skin atrophy and lethal neonatal intestinal epithelial dysfunction. PLoS Genet 2008; 4:e1000289.

Lanschuetzer CM, Muss WH, Emberger M, et al. Characteristic immunohistochemical and ultrastructural findings indicate that Kindler's syndrome is an apoptotic skin disorder. J Cutan Pathol 2003; 30:553.

Nofal E, Assaf M, Elmosalamy K. Kindler syndrome: a study of five Egyptian cases with evaluation of severity. Int J Dermatol 2008; 47:658.

Lahn M, Kloeker S, Berry BS. TGF-beta inhibitors for the treatment of cancer. Expert Opin Investig Drugs 2005; 14:629.

Yasukawa K, Sato-Matsumura KC, McMillan J, et al. Exclusion of COL7A1 mutation in Kindler syndrome. J Am Acad Dermatol 2002; 46:447.

Has C, Castiglia D, del Rio M, et al. Kindler syndrome: extension of FERMT1 mutational spectrum and natural history. Hum Mutat 2011; 32:1204.

Cameli N, Picardo M, Pisani A, et al. Characterization of the nail matrix basement membrane zone: an immunohistochemical study of normal nails and of the nails in Herlitz junctional epidemolysis bullosa. Br J Dermatol 1996; 134:182.

Moss C, Wong A, Davies P. The Birmingham Epidermolysis Bullosa Severity score: development and validation. Br J Dermatol 2009; 160:1057.

Tosti A, de Farias DC, Murrell DF. Nail involvement in epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:153.

Dharma B, Moss C, McGrath JA, et al. Dominant dystrophic epidermolysis bullosa presenting as familial nail dystrophy. Clin Exp Dermatol 2001; 26:93.

Sato-Matsumura KC, Yasukawa K, Tomita Y, Shimizu H. Toenail dystrophy with COL7A1 glycine substitution mutations segregates as an autosomal dominant trait in 2 families with dystrophic epidermolysis bullosa. Arch Dermatol 2002; 138:269.

Tosti A, Piraccini BM, Scher RK. Isolated nail dystrophy suggestive of dominant dystrophic epidermolysis bullosa. Pediatr Dermatol 2003; 20:456.

Tosti A, Duque-Estrada B, Murrell DF. Alopecia in epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:165.

Tong L, Hodgkins PR, Denyer J, et al. The eye in epidermolysis bullosa. Br J Ophthalmol 1999; 83:323.

Fine JD, Johnson LB, Weiner M, et al. Eye involvement in inherited epidermolysis bullosa: experience of the National Epidermolysis Bullosa Registry. Am J Ophthalmol 2004; 138:254.

Fine JD, Johnson LB, Weiner M, et al. Genitourinary complications of inherited epidermolysis bullosa: experience of the national epidermylosis bullosa registry and review of the literature. J Urol 2004; 172:2040.

Almaani N, Mellerio JE. Genitourinary tract involvement in epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:343.

Martinez AE, Allgrove J, Brain C. Growth and pubertal delay in patients with epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:357.

Annicchiarico G, Morgese MG, Esposito S, et al. Proinflammatory Cytokines and Antiskin Autoantibodies in Patients With Inherited Epidermolysis Bullosa. Medicine (Baltimore) 2015; 94:e1528.

Mellerio JE. Infection and colonization in epidermolysis bullosa. Dermatol Clin 2010; 28:267.

South AP, O'Toole EA. Understanding the pathogenesis of recessive dystrophic epidermolysis bullosa squamous cell carcinoma. Dermatol Clin 2010; 28:171.

Ng YZ, Pourreyron C, Salas-Alanis JC, et al. Fibroblast-derived dermal matrix drives development of aggressive cutaneous squamous cell carcinoma in patients with recessive dystrophic epidermolysis bullosa. Cancer Res 2012; 72:3522.

Kim M, Murrell DF. Update on the pathogenesis of squamous cell carcinoma development in recessive dystrophic epidermolysis bullosa. Eur J Dermatol 2015; 25 Suppl 1:30.

Hoste E, Arwert EN, Lal R, et al. Innate sensing of microbial products promotes wound-induced skin cancer. Nat Commun 2015; 6:5932.

Fine JD. Malignant melanoma and epidermolysis bullosa simplex. JAMA Dermatol 2013; 149:1148.

Lanschuetzer CM, Laimer M, Nischler E, Hintner H. Epidermolysis bullosa nevi. Dermatol Clin 2010; 28:179.

Bauer JW, Schaeppi H, Kaserer C, et al. Large melanocytic nevi in hereditary epidermolysis bullosa. J Am Acad Dermatol 2001; 44:577.

Grubauer G, Hintner H, Klein G, Fritsch P. [Acquired, surface giant nevus cell nevi in generalized, atrophic, benign epidermolysis bullosa]. Hautarzt 1989; 40:523.

Cash SH, Dever TT, Hyde P, Lee JB. Epidermolysis bullosa nevus: an exception to the clinical and dermoscopic criteria for melanoma. Arch Dermatol 2007; 143:1164.

Gallardo F, Toll A, Malvehy J, et al. Large atypical melanocytic nevi in recessive dystrophic epidermolysis bullosa: clinicopathological, ultrastructural, and dermoscopic study. Pediatr Dermatol 2005; 22:338.

Lanschuetzer CM, Emberger M, Hametner R, et al. Pathogenic mechanisms in epidermolysis bullosa naevi. Acta Derm Venereol 2003; 83:332.

Lanschuetzer CM, Emberger M, Laimer M, et al. Epidermolysis bullosa naevi reveal a distinctive dermoscopic pattern. Br J Dermatol 2005; 153:97.

Hocker TL, Fox MC, Kozlow JH, et al. Malignant melanoma arising in the setting of epidermolysis bullosa simplex: an important distinction from epidermolysis bullosa nevus. JAMA Dermatol 2013; 149:1195.






نام:  
ایمیل:  
نظر: